Mehmet Taştan

18. asrın ünlü ressamlarından William Holman Hunt’un “Kâinat Işığı” adlı tablosu Londra Kraliyet Akademisinde seyircinin beğenisine sunulmuştu.
Tabloda, gece vakti bir evin kapısı önünde, elindeki feneri kapıya tutan bilge bir adam duruyordu.
Ziyaretçiler, ne ifade ettiğini anlamasalar da tabloyu seyredip hayranlık sözleri söyleyerek çıkıyorlardı salondan… Ama içlerinden biri dayanamayıp sordu:
“Üstat, perspektif ve derinlik güzel ama doğrusu bir türlü anlamını kavrayamadım bu tablonun. Kapı kolu çizmeyi unutmuşsunuz. Bu kapı hiç açılmayacak mı?”

Hunt tebessüm etti:
“Dostum bu kapı, gönül kapısı… Dışardan açılmaz, yalnızca içerden açılır.” dedi.

O bilge adam elindeki fenerle açabilseydi kapıyı, acaba ne görürdü o kadının gönül dünyasında?
Bence önce annelik duygusunu görürdü. Çünkü anne yalnız cezaları değil, bütün suçları da üzerine alan bir sevgi usaresidir. Ve o sevgi iyilik gördüğünde artmaz; kötülük gördüğünde azalmaz.
Onun kucağıdır ilk yatağımız. İlk öğretmenimiz odur. Hayatı hecelemeye onun kılavuzluğunda başlarız. Ondan öğreniriz hayata kanatlanmayı. Anadil, anavatan gibi, bizi biz yapan değerleri onun adıyla anarız.
Onlar gözleriyle öğretir, kalpleriyle düzeltirler. “Bir adam yetiştir, bir kişi yetiştirmiş olursun; bir kadın yetiştir bir aile yetiştirmiş olursun. İyi bir çocuk yetiştirmek istiyorsanız işe ninesinden başlayın. Anasına bak kızını al, kenarına bak bezini al.” Birbirinden farklı milletlere ait bu sözler eğitimde kadının evrensel yerini gösteriyor.
Sonra sevgilidir kadın. Şiirlerde o vardır, şarkılarda o… Bütün erkeklerin şahsında Kays’ı çöle düşürüp mecnun kılan, bütün kadınların şahsındaki Leyla’dır. Baş harflerinde bile elem (LM) veren öyküdeki isimler ve mekânlar değişse de erkek hep arayandır, kadınsa hep aranan. Aragon’un dediği gibi “Zaman kadın gibidir. İster ki hep taransın. Diz çökülsün önünde hep.” Kadına varılır ve yuvayı dişi kuş yapar.
Ve estetiktir kadın. Güzellik ve zarafeti uygarlıkların ilham kaynağıdır. Tarih boyunca sanat, edebiyat, mimari adına insanlığın ürettiği ne varsa hepsinin arka planında ya doğrudan ya da dolayısıyla kadın vardır. Kadınsız bir dünyada, erkeklerin mesela topraktan çıkarak çoğalmaları mümkün olsaydı bile dünyayı güzelleştirmek için hiç bir gayretleri olmazdı.
Kadın başarıdır, hem de rekabet. Kadın güçlükleri, başarının değerini artıran süs olarak görür. Erkeğinin suflörüdür. Her başarılı erkeğin arkasında zeki bir kadın vardır sözü sanırım bunun için söylenmiştir.
Kadın elbet temizliktir, ferahlıktır. Girdiği yeri temizler ve güzelleştirir. Kadının eli değdi, evin rengi değişti. Kadınların eli değince dünyanın da rengi değişir. Çiçek koku, ateş ısı, kadın ferahlık verir.
Nil gibi sıcak ve uzun solukludur kadın. Şiddet göstermeksizin kuvvetli; zayıflık belirtmeksizin yumuşak bir ruh haline sahiptir. Bütün latifliğine ve zarifliğine inat, hastalıklar da dâhil, tüm zorluklar karşısında erkekten daha dirençli ve güçlüdür. Hele anaların gücü kuşlarda bile erişilmezdir.

Bütün bunların üstüne, hepsinin üstüne Nietzsche’nin dediği gibi;
“Öfke ile değil, gülümseme ile öldürülür”
Ve kadınlar bunu çok iyi bilir.

Etiketler: gibi, kadın, zaman

(3 kere oylanmış, Ortalama: 9/10)

Bu sayfa 29 Eylül 2008, Pazartesi günü, 09:21 saatinde Makaleler kategorisinde yayımlandı.

Bunlarda Okundu:

• Zaman