Mehmet Taştan

Yüzünde göçmen kuşlar,
Gözlerinde hüzün var.
Durgun suyunda ilham,
Dumanlı başında gam…
Ve alnında soylu nur,
Gökyüzüne soyunur;
O deli rüzgâr anne,
Kalbim tarumar anne. (more…)

Gün yavaşça süzülür dağların arkasına,
Kanayan gökyüzünü seyre dalar ressamlar;
Yeni başladığımız şiirin yakasına,
Kızıllaşan sulardan pembe inciler damlar. (more…)

Ölümden öte bir köy görünüyor boşlukta;
Kelimeler bir lahit içinde donmuş gibi.
Zaman melal gölüne dağılıyor kuşlukta;
Islak, yaralı bir kuş yüzüne konmuş gibi (more…)

Gene uykuda vurdu düşle gelen fırtına,
Ses sulara karışıp döndü deli yangına,
Tazelenen yaradan kan damladı geceye,
Dalgalar da o gece uykusuzdu Tamara
Baştanbaşa yaktığın ben değildim sadece,
Bakışlarına bir de çöl susuzdu Tamara. (more…)

Bir gülün yaprakları dağılır beş kıtaya,
Yüreğim on dört damar akan bir ırmak olur.
Dökülen gözyaşlarım buharlaşır semaya,
Lefkoşe’de ellerim yalnız beşparmak olur. (more…)