Mehmet Taştan

Ölümden öte bir köy görünüyor boşlukta;
Kelimeler bir lahit içinde donmuş gibi.
Zaman melal gölüne dağılıyor kuşlukta;
Islak, yaralı bir kuş yüzüne konmuş gibi (more…)

Gene uykuda vurdu düşle gelen fırtına,
Ses sulara karışıp döndü deli yangına,
Tazelenen yaradan kan damladı geceye,
Dalgalar da o gece uykusuzdu Tamara
Baştanbaşa yaktığın ben değildim sadece,
Bakışlarına bir de çöl susuzdu Tamara. (more…)

Yüz görümü olmadan,
Açılmam dedi yaza,
Bir hayalin aslını
Üfleyip yaktı eylül. (more…)

Sen geçersin içinden yıllar susar, çağ yanar
Gözlerinde tutuşan mavi bir çerağ yanar.

Düştüğü kuyulardan çıkar gider sefaya
İz bırakır çöllerde ardından çağlar geçer. (more…)