Üryan
Cuma, 03 Ekim 2008Bir yel esti servilerde dalgalandı saçların,
Gerildi üryan gönül, bakışlarında yandı.
Bir ceylan sadâsında anladım gittiğini,
Tufan koptu, tüm şehir bir narayla uyandı.
Sende yaşanmışlığın kanayan tarihine,
Hasret yalınlığında bir yürek besteledim.
Her an örselendiğim ölümün öbür adı,
Belalı gözlerini düşte bulmak istedim. (more…)
